PROCASA XIRIA 36 – BM ÁRTABRO 33
Procasa Xiria: 36 (17+19): Martín, Joaquín (4), Luis García (3), Julián (4), Calvete (1), Damián (7), Luis Iglesias (1), Mario (3), Jose A., Christian, Alberto, Rubén (4), Ricardo (5), Chouciño…
Procasa Xiria: 36 (17+19): Martín, Joaquín (4), Luis García (3), Julián (4), Calvete (1), Damián (7), Luis Iglesias (1), Mario (3), Jose A., Christian, Alberto, Rubén (4), Ricardo (5), Chouciño (4).
Bm Ártabro: 33 (19+14): Álvaro N., Daniel (2), Jacobo (3), Manuel G. (5), Álvaro R. (1), Carlos (1), Miguel (3), Manuel B. (1), Pablo (14), Rubén, Iago (3).
Colexiados: David Rodríguez.
O Procasa Xiria comezaba a 2ª volta da fase polo título, logo do parón da Semana Santa e facíao impoñéndose a un correoso Bm Ártabro que loitou ata o final e vendeu cara a súa derrota ata os últimos minutos do encontro.
Voltaba o Xiria das vacacións de Semana Santa e notouse ben no arranque do partido, a falta de concentración e os erros derivados dela puxeron un 0–4 no marcador (min. 4’). Co paso dos minutos e tras varios trocos no equipo local, a actitude derrotista foi desaparecendo e o Xiria entraba, pouco a pouco, no partido. A a entrada en pista de Damián foi un revulsivo en ataque e o bo traballo de Rubén no avanzado axudaba a recuperar balóns importantes, aínda que Pablo, do equipo visitante, seguía a ser unha dor de cabeza para a defensa local. Un bo aceleirón no final da primeira metade meteu o medo no corpo aos do Ártabro, o Procasa chegaba ao descanso a só dous goles. Logo dun inicio de partido nefasto, o equipo carballés foi quen de reaccionar e encarar así a segunda metade cunhas sensacións moito máis positivas.
E así foi, o segundo tempo sería a continuación da melloría que viñan amosando. Grazas a unha defensa individual sobre Pablo o ataque do Ártabro atascábase, por certo, mixta levada moi ben a cabo por Joaquín e Damián que se convertéron en auténticas sombras do xogador visitante ata rematar exhaustos. Así o Xiria igualaba o partido a base de boas defensas 5 contra 5 e cun bo xogo en ataque, onde houbo continuidade e alto ritmo de balón. Os xogadores do Ártabro tentárono con moitísimas ganas e loitaron ata o último intre, pero o equipo acusou moito a mixta a Pablo que meteu 10 goles no primeiro tempo e 4 no segundo.
Na recta final do encontro, ante a avalancha local, o Ártabro probou defensas individuais, primeiro sobre o lateral esquerdo e logo sobre varios xogadores, pero os de Carballo souberon aproveitar ben os ocos creados tras as mixtas e, cunha boa mobilidade, acababan logrando lanzamentos claros.
Ao final o Xiria deixou quedar os puntos na casa nun partido no que foi de menos a máis, onde comezou facendo o peor arraque de partido dende hai tempo e acabou desplegando un bo xogo que fixo vibrar aos presentes no pavillón. Seguimos, pois, vendo en cada partido partes das dúas caras do equipo, a ver se comezamos a ver só a cara boa que tanto gusta e emociona á afición e esquecemos esa cara mala que é altamente contaxiosa e non gusta a ninguén. Noraboa e moita sorte na visita a Pontevedra da próxima fin de semana onde se enfrontará a un dos galos da liga, a SD Teucro.